Specyficzna mikroflora jelit może powodować działanie toksyczne po chemioterapii
2018-02-27 | Aktualności
Specyficzna mikroflora jelit może powodować działanie toksyczne po chemioterapii

Badacze z College of Medicine Albert Einstein informują, że skład bakterii jelitowych może wyjaśniać, dlaczego niektórzy pacjenci cierpią na reakcje zagrażające życiu po zażywaniu kluczowych leków podczas chemioterapii przerzutowego raka jelita grubego.

 

Dzięki odkryciom tych badań istnieje możliwość przewidywania, którzy pacjenci mogą cierpieć z powodu skutków ubocznych. "Wiemy już od jakiegoś czasu, że genetyczny zestaw może wpływać na metabolizm i reakcję na leki. Teraz staje się jasne, że skład mikrobiologiczny jelit - populacja bakterii i innych drobnoustrojów, które żyją w naszym przewodzie pokarmowym - mogą mieć również wpływ na efekty leczenia" - tłumaczą naukowcy.

 

Irinotecan jest jednym z trzech pierwszych rodzajów chemioterapii stosowanych w leczeniu przerzutowego raka jelita grubego. Jednakże do 40 procent pacjentów otrzymujących ten lek doświadcza ciężkiej biegunki, która wymaga hospitalizacji i może prowadzić do śmierci. Jak można sobie wyobrazić tacy pacjenci są już dość chorzy, więc podawanie im leczenia, które powoduje problemy jelitowe, może znacznie pogorszyć ich stan. Jednocześnie irinotekan jest ważną bronią przeciwko temu typowi raka.

 

Lek ten podawany jest dożylnie w postaci nieaktywnej. Enzymy wątrobowe metabolizują go w aktywną, toksyczną postać, która zabija komórki nowotworowe. Później inne enzymy wątrobowe przekształcają lek z powrotem w jego nieaktywną formę, która przechodzi do jelit dzięki żółci w celu usunięcia z organizmu. Jednak niektórzy ludzie skrywają w swoich jelitach bakterie, które wykorzystują część inaktywowanego irynotekanu jako źródła żywności przez trawienie leku enzymem o nazwie beta-glukuronidaza. Niestety enzym metabolizuje i reaktywuje irynotekan w jego toksyczną formę, co powoduje poważne skutki uboczne uszkadzając jelita.

 

W celu zminimalizowania toksyczności związanych z irynotekanem, lekarze próbowali użyć doustnych antybiotyków w celu zabicia bakterii, które produkują szkodliwe enzymy. Niestety antybiotyki zabijają także ochronne bakterie, które konkurują z patogenami. W badaniu dotyczącym myszy stwierdzono, że leki które selektywnie zabijają E.coli zawierające beta-glukuronidazy mogą zmniejszyć toksyczność irynotekanu.

 

W obecnym badaniu naukowcy zbadali czy skład mikrobiomu człowieka wpływa na możliwość reaktywacji irynotekanu. Badacze pobrali próbki od 20 osób zdrowych ludzi i traktowali je inaktywowanym irynotekanem. Następnie używając metabolomików badacze grupowali próbki kału w zależności od tego czy mogą one metabolizować czy też reaktywować lek. Cztery z 20 osób uznano za "wysokie metabolizery", a pozostałe 16 to "niskie metabolizery".

 

Następnie próbki odchodów w obu grupach analizowano pod względem różnic w składzie ich mikrobiomu, koncentrując się na obecności beta-glukuronidazy. Naukowcy odkryli, że mikrobiomy wyższych metabolizerów zawierają istotnie wyższe poziomy trzech wcześniej nieudokumentowanych rodzajów beta-glukuronidazy w porównaniu z niskimi metabolizerami.

 

"Hipotetycznie możemy stwierdzić, że osoby które mają duże metabolizery, będą narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, jeśli będą przyjmować irynotekan”, ostrzegają naukowcy.

 

Ponadto, jak sugeruje badanie na myszach, możliwe jest zapobieganie niekorzystnym działaniom przy użyciu leków, które hamują specyficzne beta-glukuronidazy.

 

Inną intrygującą ideą jest podawanie prebiotyków pacjentom. Kolejną z możliwości jest myśl, że beta-glukuronidazy upatrują sobie węglowodany znajdujące się w nieaktywnej postaci irynotekanu. Jeśli zostanie podane pacjentom inne źródło węglowodanów podczas podawania irynotekanu, być może uda się zapobiec metabolizowaniu leku przez te enzymy. Beta-glukuronidazy w jelitach mogą również oddziaływać z powszechnie stosowanymi lekami np. ibuprofenem i innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, morfiną i tamoksyfenem.

 


Więcej: sciencedaily.com

Wyświetleń: 345